Toen we gisteren de staanplaats voor de
camper boekten, vertelde de dame achter de balie ons over een
zeehondenkolonie twintig minuutjes verderop de weg. Omdat we om tien
uur gereserveerd hebben voor onze walvissentocht, beslissen we om
vroeg op te staan en eerst de zeehonden te gaan bezoeken.
Vroeg uit de veren dus vandaag, voor
wat achteraf bleek, een OFF-DAY zou worden.... zoals het weer!
Voor alle duidelijkheid.... de
zeehonden hebben we gevonden en dat was GEWELDIG!!!!
massa's zeehonden die we van heel dicht
kunnen bekijken en waar we naar hartenlust foto's van kunnen nemen.
Beter kan de dag niet beginnen.
Ruim op tijd keren we terug om goed op
tijd op het Whale Watching kantoor te staan. Daar aangekomen blijkt
dat Carl bij de zeehonden ergens op een bankje zijn lens heeft laten
liggen.... vloeken, jammeren, wat nu???? Blijkt dat de tocht van tien
uur niet doorgaat, dus snel even terug om te gaan kijken of de lens
er nog ligt.... noppes!!!! Die is hij kwijt. Na tien jaar dienst zal
het ding waarschijnlijk een nieuwe eigenaar gevonden hebben bij de
eerlijke vinder ervan. Carl baalt.... en met reden. Onze reis moet
eigenlijk nog beginnen en hij heeft de belangrijkste lens nu niet
meer... op de koop toe blijkt dat die lens hier in de winkel bijna
twee keer zo duur is als bij ons, dus hier een nieuwe kopen is geen
optie.
Onderweg stoppen we aan een kraampje
waar ze de lokale specialiteit “crayfish” verkopen en we dat
willen we vanavond wel eens proberen. We kopen een exemplaar ook al
vinden we het wat duur, maar nu we er toch zijn, vinden we dat we het
eens moeten proberen.
Tweede poging bij het
walvissenkantoor.... weer afgelast, wegens het slechte weer. Onze rit
naar Kaikoura blijkt dus voor niks te zijn geweest en bijgevolg zijn
we daardoor een reisdag verloren, ware het niet dat we de zeehonden
gezien hebben.
Snel de wagen in.... volgende halte zou
Oamaru moeten zijn, maar dat ligt zes uur verder!!!!
Normaal zouden we de rit in twee
stukken doen, maar gezien de verloren tijd gaan we toch proberen daar
vandaag nog te geraken. Je zou er de blauwe en de geeloogpinguins op
het strand moeten kunnen zien komen en dat willen we graag zien.
Zoals gisteren beloofd, stoppen we
eerst nog om van de rock art (rotsen die kunstwerken vormen in het
water) nog foto's te nemen. Ook daar kunnen we nog zeehonden
bewonderen en om een mooi kiekje te kunnen maken probeer ik de rotsen
te trotseren. Je voelt het al aankomen.... rosten, mos, glad en VAL!
Ik hou er een mooi blauw been aan over. Op de tanden bijten en
doorrijden...
Als klap op de vuurpijl komen we veel
te laat aan in Oamaru om de pinguins te zien!!!! We kamperen hier dan
maar en besluiten morgenvroeg op zoek te gaan naar de kleine
vrienden. Nu zijn we kapot!!!
De crayfish bleek ook niet echt de
moeite....
Carl is kapot na de lange rij-dag....
de fotootjes zullen dus morgen gepost worden!
