Nieuw-Zeeland 2012 (Dunedin - Curio Bay)

Eindelijk ben ik in staat om zelf ook eens een journaaltje te posten :-)
Normaal ben ik altijd afgepeigerd tegen de avond en kan ik geen pap meer zeggen!

Na een dagje rijden en avontuur ben ik na een maaltijd en douche geen cent meer waard en val ik in slaap...maar vandaag gaat het iets beter ;-)
Ik weet begot niet meer welke dag we zijn, maar dat is goed! Dat is voor mij vakantie...het enig wat ik nog weet is wanneer het licht wordt (rond 7u 's morgens) en wanneer de donker valt (rond 5u in de namiddag)...dan is het tijd om ergens een plekje te zoeken om te kamperen.

Vanmorgen zijn we (zoals gewoonlijk) rond een uur of 6-7 opgestaan, douche genomen en ontbijtje genomen in de camper. Daarna als happy campers terug op weg! We wouden graag eens de steilste straat ter wereld zien, aangezien die in Dunedin (het Edinburgh van het oosten) was, een buitenkansje! En het was steep! Holy shit, 19%!! Dat is steil hoor, met een fiets kan je hier, mijn inziens, niet beginnen!! Wat rondhangen (onze specialiteit) in de lokale souvenirshops en wat lanterfanten (heerlijk toch op vakantie) hebben we koers gezet naar het lokale politiebureau. Ik wou wel eens weten of men mijn lens niet had binnengebracht....je weet maar nooit.... Maar driewerf helaas...niets dus!
Daarna koers gezet richting Nugget Point via een scenic route. Dat is een oude vuurtoren....zoals gewoonlijk via ongelooflijke uitzichten!! Eigenlijk zou ik hier continue foto's willen nemen, maar zonder lens....moeilijk :-) Het is eigenlijk een onwaarschijnlijk mooi landschap waardoor je rijdt....zou het dan toch waar zijn? Dat Nieuw-Zeeland één van de mooiste landen ter wereld is? Ik ben nu al op heel veel plaatsen geweest, maar zoals je hier alles bijeen hebt....nog niet veel meegemaakt! De kusten en dorpen zoals je ze in in het westen van Amerika vindt, de groene heuvels van Schotland en Ierland, de fauna en flora van Namibië en Costa Rica....en dat allemaal op een boogscheut van mekaar! Onvoorstelbaar eigenlijk!
Het weer zit dezer dagen ook mee, zonnig en helder, een heel verschil met het begin van de reis!
Daarna gingen we naar Cannibal bay, waar zeldzame zeeleeuwen zouden zitten.
Misschien nog even vertellen dat afstanden hier heel moeilijk in te schatten zijn, er zijn geen autosnelwegen zoals wij die kennen. De highway is een éénvaksbaan,waar je om de zoveel kilometer een inhaalstrook hebt, maar als er dus een vrachtwagen of een langzame bestuurder voor je zit, kun je het wel degelijk schudden! Het gaat ook de hele tijd krinkel- de-winkel omhoog en omlaag, de bochten kun je zelden sneller dan aan 64 km per uur nemen, en dat is de highway en niet de scenic route... Dus kortom je rijdt een stuk trager dan voorzien!

Maar dat terzijde, we gingen naar Cannibal bay, en daarvoor moesten we volgens de gps via “gravel roads”... Allemaal goed en wel tot we aan een bord kwamen waar stond dat de weg niet geschikt was voor campervans! Terugdraaien was dus de boodschap!.....alhoewel...I don't think so!! Ik wou doorrijden om toch te proberen!! Een hevig tegenstribbelende Joke te na zijn we toch doorgereden....tot het echt niet meer verder kon! Een modderige bergop was niet te doen, en ik dacht op een smal baantje toch te draaien en rechtsom te maken.... Joke achter de wagen geplaatst met de opdracht te roepen als ik te ver zou gaan. Doch te ver volgens Joke, en te ver volgens mij bleken twee verschillende begrippen te zijn! Volgen Joke is van de gravel af en in de modder met de achterwielen perfect ok! Resultaat : dwars over een bergpad, met de achterwielen tot halfweg in de modder zo vast als iets!
Dus dan maar stokken, stenen, verkeersborden!!! onder die wielen geduwd en geprobeerd de camper terug vlot te krijgen....nada niets!!
Sneeuwkettingen proberen te monteren op die wielen, maar die zaten half in de modder dus dat ging niet! Er kwam geen levende ziel via dat pad....hopeloze zaak!! In ons contract stond ook duidelijk vermeld dat we geen gravel roads mogen nemen dus dat was ook geen optie!

Na ettelijke tijd blijven proberen, Joke achter het stuur te zetten (dat gaat niet...ik krijg dat niet op “drive”...ge kent dat, huilen met de pet op) en ik duwen hebben we die camper toch terug vlot gekregen!! We zijn uiteindelijk gedraaid geraakt en terug op de weg! De camper en wij volledig onder de modder!!
Even daarna kwamen we een andere weg tegen die leidde naar Cannibal Bay!!! Terug gravel, terug geprobeerd :-) Het protest van Joke kwam boven het motorgeluid uit, maar deze keer zijn we er geraakt! Guess what! Op het hele strand geen enkele zeeleeuw te bespeuren!!! Onderweg nog bijna een losgebroken schaap overhoop gereden (ook enkele karkassen van dode schapen tegengekomen, blijkbaar wordt er hier naar die schapen heel weinig omgekeken), maar we zijn weer op de vaste grond geraakt! :-)

Van daar uit zijn we via nog steeds ongelooflijk mooie wegen naar het meest zuidelijk punt van NZ gereden (alhoewel dat niet op planning stond). We zijn nu gestrand (letterlijk) in Curio bay...een godvergeten stuk strand waar we een soort camping gevonden hebben (weliswaar zonder stromend water) met elektriciteit!! Vlak aan de baai, helemaal alleen!!

We hebben dus nu net enkele flesjes Nieuw Zeelandse wijn naar binnen gegoten, meat pie gegeten en een stuk pizza :-) Klaar voor een douche (in de camper) en een filmpje op de laptop! Internet is er naar goed gewoonte niet, maar dit verhaaltje komt later wel op de blog.

Morgen ontwaken met het geluid van de zee en de zeerobben..... en hopen we in Te Anau te geraken.... In de bergen dus dat zal nog ander koek worden!

Carl

steilste straat van de wereld!

onderweg naar Nugget Point

de vuurtoren in de verte

we zijn er bijna....

de nuggets liggen in de zee....

tea-pot land komen we onderweg tegen!

pitstop!

Curio Bay!!!!

CYA!

Nieuw-Zeeland 2012 (Oamara - Dunedin)

Na de lange rit van gisteren hebben we besloten vandaag niet meer de ettelijke kilometers af te leggen en de afstand vandaag een beetje te beperken. Toch vroeg opgestaan, want de yellow-eyed pinguins wachten niet en die willen we deze ochtend bij het opkomen van de zon gaan bewonderen op het strand. Wij dus bij het ochtendgloren naar Bushy Beach... beetje problemen gehad bij het parkeren van de camper (we zijn ook altijd zo braaf om alles te doen zoals het hoort) en dus op de valreep te laat om veel waggelende vriendjes te zien, maar we hebben er toch drie gespot! Echt grappig hoe die dieren uit het strand over waggelen om dan op hun buikje in het water te gaan liggen om zo in de zee te verdwijnen. Nog even blijven staan in de hoop dat er nog zouden komen, maar tevergeefs. Dan maar naar het Oamaru pinguin center.... daar hebben we nesten kunnen bewonderen van de kleine blauwe pinguins. Leuk om die dieren door een kijkgaatje van zo dichtbij te zien. Ze zitten daar geheel vrijwillig en kunnen weg wanneer ze willen. Gelukkig voor ons waren er twee nesten bezet en hebben we ook van deze soort drie exemplaren kunnen bewonderen. In het winkeltje nog wat souvenirs gekocht en onze tocht verder gezet.

Volgende halte Moeraki, daar kan je de Moeraki Boulders bewonderen. Dat zijn grote ronde rotsen op het strand van wel twee meter. Hoe ze er komen is een raadsel, maar het is wel impressionant om die mooie ronde dingen op het strand te zien liggen, al meer dan 50 miljoen jaar.

Langs de scenic route rijden we verder naar Dunedin en weten we dat het nu weer bijna het goede moment is om in Otaga Peninsula (schiereiland bij Dunedin) pinguins te gaan bewonderen terwijl ze uit de zee terug naar hun nesten op het strand waggelen. Daarheen dus, die beesten kunnen zich niet voor ons blijven verstoppen!

Wij dus naar Sandfly Bay... blijkt dat er een hut op het strand is waar je kan gaan zitten om de pinguins het land op te zien komen. Naar daar dus.... maar die blijkt echt wel heel ver te zijn en een weggetje is er niet echt. We moeten letterlijk het strand oprollen vanuit de hoge duinen en zien dan in de verte een klein hutje. Dat halen we nooit voor het donker. Schuilen in de duinen dus.... en ja!!!

We zien weer twee pinguins het strand opkomen; Eigenlijk mogen we hier niet zijn en dat laat het een pinguin ook duidelijk merken door zijn geschreeuw. We besluiten dan maar de diertjes met rust te laten en terug naar de camper te keren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Waar we eerst naar beneden rolden moeten we nu die zandduinen omhoog!!!! OMG!!! Mijn tong tot op mijn tenen en zweet tot in mijn schoenen..... een helse tocht. Gelukkig was het nog licht, want dit had ik nooit in het donker gekund!! Maar alles goed en wel, we geraken terug op de parking. De weg terug naar Dunedin is adembenemend.... net als op de heentocht, prachtige uitzichten over de baai en de overkant, maar deze keer met een mooie verlichting erbij!!!! Man wat is het hier toch mooi!!!!!

We vallen hier steeds van de ene verbazing in de andere....

Dunedin vallen we binnen als het al donker is, camping zoeken, hapje eten en licht uit... letterlijk en figuurlijk!

Kia ora en tot morgen

Joke

de verkeersborden hier....

zou het?

koffiepauze in de camper

Ons huis op de parking!

misschien moet ik hiermee verder?

sally's!!!!

dit zien we dus onderweg!

een strandje meepikken....

ons huisje voor drie weken...

Moeraki Boulders

Daar moet je toch eens opzitten....

Moeraki Boulders

Zo een uitzicht

de pinguin waarop we gewacht hebben!

Nieuw-Zeeland 2012 (Kaikoura-Oamaru)

Toen we gisteren de staanplaats voor de camper boekten, vertelde de dame achter de balie ons over een zeehondenkolonie twintig minuutjes verderop de weg. Omdat we om tien uur gereserveerd hebben voor onze walvissentocht, beslissen we om vroeg op te staan en eerst de zeehonden te gaan bezoeken.

Vroeg uit de veren dus vandaag, voor wat achteraf bleek, een OFF-DAY zou worden.... zoals het weer!

Voor alle duidelijkheid.... de zeehonden hebben we gevonden en dat was GEWELDIG!!!!

massa's zeehonden die we van heel dicht kunnen bekijken en waar we naar hartenlust foto's van kunnen nemen. Beter kan de dag niet beginnen.

Ruim op tijd keren we terug om goed op tijd op het Whale Watching kantoor te staan. Daar aangekomen blijkt dat Carl bij de zeehonden ergens op een bankje zijn lens heeft laten liggen.... vloeken, jammeren, wat nu???? Blijkt dat de tocht van tien uur niet doorgaat, dus snel even terug om te gaan kijken of de lens er nog ligt.... noppes!!!! Die is hij kwijt. Na tien jaar dienst zal het ding waarschijnlijk een nieuwe eigenaar gevonden hebben bij de eerlijke vinder ervan. Carl baalt.... en met reden. Onze reis moet eigenlijk nog beginnen en hij heeft de belangrijkste lens nu niet meer... op de koop toe blijkt dat die lens hier in de winkel bijna twee keer zo duur is als bij ons, dus hier een nieuwe kopen is geen optie.

Onderweg stoppen we aan een kraampje waar ze de lokale specialiteit “crayfish” verkopen en we dat willen we vanavond wel eens proberen. We kopen een exemplaar ook al vinden we het wat duur, maar nu we er toch zijn, vinden we dat we het eens moeten proberen.

Tweede poging bij het walvissenkantoor.... weer afgelast, wegens het slechte weer. Onze rit naar Kaikoura blijkt dus voor niks te zijn geweest en bijgevolg zijn we daardoor een reisdag verloren, ware het niet dat we de zeehonden gezien hebben.

Snel de wagen in.... volgende halte zou Oamaru moeten zijn, maar dat ligt zes uur verder!!!!

Normaal zouden we de rit in twee stukken doen, maar gezien de verloren tijd gaan we toch proberen daar vandaag nog te geraken. Je zou er de blauwe en de geeloogpinguins op het strand moeten kunnen zien komen en dat willen we graag zien.

Zoals gisteren beloofd, stoppen we eerst nog om van de rock art (rotsen die kunstwerken vormen in het water) nog foto's te nemen. Ook daar kunnen we nog zeehonden bewonderen en om een mooi kiekje te kunnen maken probeer ik de rotsen te trotseren. Je voelt het al aankomen.... rosten, mos, glad en VAL! Ik hou er een mooi blauw been aan over. Op de tanden bijten en doorrijden...

Als klap op de vuurpijl komen we veel te laat aan in Oamaru om de pinguins te zien!!!! We kamperen hier dan maar en besluiten morgenvroeg op zoek te gaan naar de kleine vrienden. Nu zijn we kapot!!!

De crayfish bleek ook niet echt de moeite....

Carl is kapot na de lange rij-dag.... de fotootjes zullen dus morgen gepost worden!

Morgen een nieuwe dag..... vandaag vergeten we maar snel.... BEHALVE DE ZEEHONDJES!!!

Joke

zo dicht bij het zeehondje!

lijken ze niet familie van Nougatje?

helaba!

hier vergat hij dus zijn lens!

Ohao Point

dit zie je dus niet bij ons!

happy to be here!

eentje samen....

net de langste brug overgestoken

crayfish als avondmaal kan net tellen

Nieuw-Zeeland 2012 (Christchurch - Kaikoura)

Het klokje rond slapen we...... blijkbaar is de lange reis toch in onze kleren gekropen. Gisteren deden we al wat boodschappen en daardoor kunnen we nu een lekker ontbijtje nemen in de camper.

Als we iets onthouden hebben van het winkelen hier..... Nieuw-Zeeland is duur!!!!!!! Amai, vergeleken met België zijn de voedingsmiddelen hier dubbel zo duur. Misschien omdat het hier de stad is, of misschien kozen we het verkeerde warenhuis, maar we vrezen dat de prijzen elders ongeveer gelijk zullen zijn. Dat wordt toch wel beetje prijs vergelijken bij het winkelen.

Na het ontbijt trekken we richting Christchurch, of wat daar momenteel van overblijft. De stad is helemaal in heropbouw na de aardbevingen van vorig jaar. Veel valt er dus niet te zien buiten werken, overblijfselen en inventief geplaatste schipcontainers in verschillende kleurtje die het winkelcentrum vormen. De gondel en de tram die we wilden doen, zijn nog niet terug in dienst, dus na een kopje koffie vertrekken we hier al snel terug. We trekken naar Kaikoura, het walvissencentrum. Hier willen we morgen naar de walvissen gaan kijken.

Onderweg naar daar nemen we de GoreBay scenic route, een leuke afwisseling met de Highway 1.

Net voor we Kaikoura binnen rijden krijgen we nog een mooie kustlijn vol “Rock Art” te zien. Het regent, en we weten dat we hier morgen terug voorbij moeten, dus besluiten we morgen fotootjes te nemen.

In Kaikoura rijden we meteen naar het walvissencentrum, waar we meteen de boot voor morgen boeken. Nog een winkeltje doen en dan naar de Kiwi-Holiday-camping. Hier brengen we de nacht door... eindelijk internet!!!!!

Joke

Christchurch in heropbouw

winkels in schipcontainers

pitstop onderweg

cathedral cliffs 

oppassen!

even stoppen langs het strand

jammer van de mist....

Gore Bay scenic route

Nieuw-Zeeland 2012 (Christchurch)

Op de luchthaven bellen we gratis naar het bureau waar we onze camper huurden en een vriendelijke dame pikt ons op en brengt ons naar ons huisje voor de volgende drie weken. We krijgen een heleboel uitleg te verwerken, maar geen probleem.... alles lijkt logisch in elkaar te zitten. Een klein uurtje later rijden we richting camping. We blijven vannacht op een Top10 camping, goed voorzien van alles wat we nodig hebben.

De eerste avond op Nieuw-Zeelandse bodem besluiten we te gaan eten. Maar hier iets eten lijkt in de verste verte niet op bij ons iets eten. Alles gebeurt in zeven haasten, aperitiefje, voorgerecht en hoofdgerecht staan op een gegeven moment allemaal samen op tafel en voor we de laatste hap binnen hebben ligt de rekening al op onze tafel. Gezellig en uitgebreid tafelen is hier niet aan de orde. Als we iets verderop in de straat nog een biertje gaan drinken, komt het manneke met de hamer langs! Allebei een halve pint op, maar onze ogen vallen toe...... het zandmannetje kon niet wachten tot we in ons bedje lagen, dus slepen we ons richting camper om vroeg aan de nacht te beginnen. Voor acht uur liggen we onder de wol.... maar we hebben het nodig!  

Joke

camper opgehaald... eindelijk rust!

Nieuw-Zeeland 2012 (onderweg)

Zaterdag 21 juli om een uur of één vertrokken naar de luchthaven (nog eens een dikke merci Patrick!) om daar om 20 over vijf te vertrekken. Geen probleem bij het inchecken en nog veel tijd om wat rond te snuisteren en iets te drinken bij Starbucks. Eerste halte die we maakten was Londen Heathrow. Sjonge sjonge, van een ongezellige en drukke luchthaven gesproken. Een overpriced hamburgertje gegeten en we waren blij dat we daar konden vertrekken! 4 uur later stapten we het vliegtuig op voor een vlucht van zo een 14 uur... richting Singapore. Dàt is dus wél een gezellige luchthaven. Leuke winkeltjes en restaurantjes en een openlucht smoking area die doet denken aan een beach bar en waar we met spijt in het hart al heel gauw afscheid van moesten nemen omdat we alweer verder moeten. Een vlucht van een uur of negen richting Sidney, waar de luchthaven net ontwaakt als wij eraan komen. Kopje koffie, beetje windowshoppen en alweer verder.... deze keer naar onze eindbestemming, Christchurch. Na een drie uurtje vliegen krijgen we vanuit de lucht al een adembenemend stukje Nieuw-Zeeland te zien als we over de Alpen vliegen. We weten het nu al... hier krijgen we geen spijt van.

Een vermoeiende reis, meer dan 33 uur onderweg, maar eindelijk aangekomen!!!!

Joke

eindelijk meevliegen met de airbus 380!

onderweg een hapje en een drankje

eerste beelden van Nieuw-Zeeland vanuit het vliegtuig.... me like!!!

Nieuw-Zeeland 2012 (bijna weg....)

check, check, check......
Alles van het lijstje is aangevinkt, enkel nog de lunchpakketjes van de kinderen (maar het zou al te grof zijn die zo ver op voorhand klaar te maken, lol ) en het laptopje. Morgenvroeg ook nog snel naar de Makro, want blijk één van onze reisslotjes kwijt te zijn.... nieuwke halen dus!
Voor de rest zijn we er klaar voor. De koffers van de kinderen zijn afgezet op de chiro, hun zieltjes zijn bezegend tijdens de kampmis en onze reistassen staan te blinken,  ver onder het toegelaten gewicht dan nog wel!
Een hectische dag als vandaag zou ik liefst van al zo snel mogelijk vergeten, ware het niet dat we hem héél leuk hebben afgesloten met een lekker etentje met oma en opa! Dat heeft mijn zinnen alleszins een beetje verzet!
Voor Nouga is de vakantie nu al begonnen, want die mocht heerlijk mee met hen. Drie weken verwennerij...mmm!
Morgen is het dus zover.... eerst de kinderen afzetten aan de bus, afscheid nemen, dan richting luchthaven.
Tot maandag zijn we onderweg, maar als we kunnen laten we onderweg ook wel iets van ons horen.
Kiwi's, here we come!!!!