Eindelijk ben ik in staat om zelf ook
eens een journaaltje te posten :-)
Normaal ben ik altijd
afgepeigerd tegen de avond en kan ik geen pap meer zeggen!
Na een dagje rijden en avontuur ben ik
na een maaltijd en douche geen cent meer waard en val ik in
slaap...maar vandaag gaat het iets beter ;-)
Ik weet begot niet
meer welke dag we zijn, maar dat is goed! Dat is voor mij
vakantie...het enig wat ik nog weet is wanneer het licht wordt (rond
7u 's morgens) en wanneer de donker valt (rond 5u in de
namiddag)...dan is het tijd om ergens een plekje te zoeken om te
kamperen.
Vanmorgen zijn we (zoals gewoonlijk)
rond een uur of 6-7 opgestaan, douche genomen en ontbijtje genomen in
de camper. Daarna als happy campers terug op weg! We wouden graag
eens de steilste straat ter wereld zien, aangezien die in Dunedin
(het Edinburgh van het oosten) was, een buitenkansje! En het was
steep! Holy shit, 19%!! Dat is steil hoor, met een fiets kan je
hier, mijn inziens, niet beginnen!! Wat rondhangen (onze
specialiteit) in de lokale souvenirshops en wat lanterfanten
(heerlijk toch op vakantie) hebben we koers gezet naar het lokale
politiebureau. Ik wou wel eens weten of men mijn lens niet had
binnengebracht....je weet maar nooit.... Maar driewerf
helaas...niets dus!
Daarna koers gezet richting Nugget Point via
een scenic route. Dat is een oude vuurtoren....zoals gewoonlijk via
ongelooflijke uitzichten!! Eigenlijk zou ik hier continue foto's
willen nemen, maar zonder lens....moeilijk :-) Het is eigenlijk een
onwaarschijnlijk mooi landschap waardoor je rijdt....zou het dan toch
waar zijn? Dat Nieuw-Zeeland één van de mooiste landen ter wereld
is? Ik ben nu al op heel veel plaatsen geweest, maar zoals je hier
alles bijeen hebt....nog niet veel meegemaakt! De kusten en dorpen
zoals je ze in in het westen van Amerika vindt, de groene heuvels van
Schotland en Ierland, de fauna en flora van Namibië en Costa
Rica....en dat allemaal op een boogscheut van mekaar!
Onvoorstelbaar eigenlijk!
Het weer zit dezer dagen ook mee,
zonnig en helder, een heel verschil met het begin van de reis!
Daarna gingen we naar Cannibal bay, waar zeldzame zeeleeuwen
zouden zitten.
Misschien nog even vertellen dat afstanden hier
heel moeilijk in te schatten zijn, er zijn geen autosnelwegen zoals
wij die kennen. De highway is een éénvaksbaan,waar je om de zoveel
kilometer een inhaalstrook hebt, maar als er dus een vrachtwagen of
een langzame bestuurder voor je zit, kun je het wel degelijk
schudden! Het gaat ook de hele tijd krinkel- de-winkel omhoog en
omlaag, de bochten kun je zelden sneller dan aan 64 km per uur nemen,
en dat is de highway en niet de scenic route... Dus kortom je
rijdt een stuk trager dan voorzien!
Maar dat terzijde, we gingen naar
Cannibal bay, en daarvoor moesten we volgens de gps via “gravel
roads”... Allemaal goed en wel tot we aan een bord kwamen waar
stond dat de weg niet geschikt was voor campervans! Terugdraaien
was dus de boodschap!.....alhoewel...I don't think so!! Ik wou
doorrijden om toch te proberen!! Een hevig tegenstribbelende Joke te
na zijn we toch doorgereden....tot het echt niet meer verder kon!
Een modderige bergop was niet te doen, en ik dacht op een smal
baantje toch te draaien en rechtsom te maken.... Joke achter de
wagen geplaatst met de opdracht te roepen als ik te ver zou gaan.
Doch te ver volgens Joke, en te ver volgens mij bleken twee
verschillende begrippen te zijn! Volgen Joke is van de gravel af en
in de modder met de achterwielen perfect ok! Resultaat : dwars over
een bergpad, met de achterwielen tot halfweg in de modder zo vast als
iets!
Dus dan maar stokken, stenen, verkeersborden!!! onder die
wielen geduwd en geprobeerd de camper terug vlot te krijgen....nada
niets!!
Sneeuwkettingen proberen te monteren op die wielen, maar
die zaten half in de modder dus dat ging niet! Er kwam geen levende
ziel via dat pad....hopeloze zaak!! In ons contract stond ook
duidelijk vermeld dat we geen gravel roads mogen nemen dus dat was
ook geen optie!
Na ettelijke tijd blijven proberen,
Joke achter het stuur te zetten (dat gaat niet...ik krijg dat niet op
“drive”...ge kent dat, huilen met de pet op) en ik duwen hebben
we die camper toch terug vlot gekregen!! We zijn uiteindelijk
gedraaid geraakt en terug op de weg! De camper en wij volledig onder
de modder!!
Even daarna kwamen we een andere weg tegen die
leidde naar Cannibal Bay!!! Terug gravel, terug geprobeerd :-)
Het protest van Joke kwam boven het motorgeluid uit, maar deze keer
zijn we er geraakt! Guess what! Op het hele strand geen enkele
zeeleeuw te bespeuren!!! Onderweg nog bijna een losgebroken schaap
overhoop gereden (ook enkele karkassen van dode schapen tegengekomen,
blijkbaar wordt er hier naar die schapen heel weinig omgekeken), maar
we zijn weer op de vaste grond geraakt! :-)
Van daar uit zijn we via nog steeds
ongelooflijk mooie wegen naar het meest zuidelijk punt van NZ gereden
(alhoewel dat niet op planning stond). We zijn nu gestrand
(letterlijk) in Curio bay...een godvergeten stuk strand waar we een
soort camping gevonden hebben (weliswaar zonder stromend water) met
elektriciteit!! Vlak aan de baai, helemaal alleen!!
We hebben dus nu net enkele flesjes
Nieuw Zeelandse wijn naar binnen gegoten, meat pie gegeten en een
stuk pizza :-) Klaar voor een douche (in de camper) en een filmpje
op de laptop! Internet is er naar goed gewoonte niet, maar dit
verhaaltje komt later wel op de blog.
Morgen ontwaken met het geluid van de
zee en de zeerobben..... en hopen we in Te Anau te geraken....
In de bergen dus dat zal nog ander koek worden!
Carl
