SRI LANKA 2011 (Ella)

We zijn we niet meteen uit ons bed geraakt :-) We zijn wat lui geweest en langer blijven liggen...heerlijk! Daarna toch maar de tocht naar Little Adams Peak aangevat, en het was een heel mooie tocht. De zon kwam er al goed door (het was reeds 8u) en de temperaturen gingen flink de hoogte in...flink gezweet, maar het was de moeite. Prachtige tocht in de bergen door theeplantages (waar de pluksters reeds volop bezig waren) en ruwe natuur helemaal tot de top. Het was even schrikken toen een halve meter van ons vandaag ineens een flinke slang zat, maar het arme dier was eigenlijk meer geschrokken van ons dan omgekeerd denk ik. Spijtig genoeg was ik niet snel genoeg om mijn camera erbij te nemen :-( Het was een prachtexemplaar! We hebben de top gehaald en werden beloond met een schitterende view!! Op de terugweg zagen we nog een mooie kameleon (weeral te traag om mijn camera uit mijn tas te halen) en een hagedisje (nu had ik mijn camera bij de hand :-) ).

Daarna een ontbijtje genomen bij “curd & honey”, hoog aangeprezen door de lonely planet... Iedereen gaat daar dus, en het eten was heel overprijsd eigenlijk....we moeten dringend stoppen met die lonely planet tips te volgen! Vanaf volgende reis een ander boek! De choclade-bananen-pannenkoeken waren wel niet slecht maar een beetje aan de “dure” kant in vergelijking met de rest vonden wij.

Na het ontbijt de wandeling naar Rawana Falls, blijkbaar mooie watervallen, dus dat moesten we even checken! Ondertussen was de zon op haar hoogste punt gekomen en het was bakken!! Joke was de zonnecrème vergeten, dus we hebben nu een rood kleurtje :-)

Het was 6km om naar de falls te gaan, maar wat we niet wisten, was dat het vogelvlucht kilometers waren! En in de bergen, op padjes met continue haarspeldbochten, kan dit tellen!
We hebben gelukkig ook wat dieren gespot onderweg : een marmot (of toch iets wat daar hard op geleek...een beest met een pluizige staart die razendsnel kan rennen :-) en dan de eeuwige aapjes die her en der langs de weg zitten en alles proberen te pikken wat los en vast zit!
De watervallen waren de moeite waard, we konden ons even opfrissen maar we hebben de terugweg niet meer te voet gedaan, de eerste bus die passeerde zijn we opgesprongen en meegereden, want we hadden ook graag nog de cave-temple gezien, en die bevond zicht een 10-tal kilometer de andere kant van het dorp Ella op. Aangezien de tocht toch een anderhalf uur nam, hadden we die ruimte eigenlijk niet meer om nog terug te stappen (en Joke vond dat helemaal niet erg :-)).

De rock temple was niet echt de moeite, er was een mooie Buddha uitgehouwen in de rotsen, maar daar bleef het verder ook bij. Op de terugweg, namen we een bus met Ayrton Senna achter het stuur, dat was andere koek! Ik stond net op de onderste trede van het opstapje toen die kerel al vertrok als een razende zot door de haarspeldbochten! Ik heb nog net mijn rugzak kunnen vastgespen en mij met beide handen kunnen vastgrijpen aan de relingen langs de deur of ik lag eruit! De bus was vol dus ik moest aan de deur blijven staan, het was vasthouden geblazen!! Gelukkig was de tocht niet de ganse tijd bergaf...bij de bergop kon de arme bus het niet meer opbrengen om de chauffeur zijn honger naar snelheid te stillen en toen ging het gelukkig langzamer...oef...

Eens terug in het redelijk fantastische stadje Ella hebben we ons een welverdiende douche genomen (want ondertussen stonken we waarschijnlijk naar zweet als 2 stinkdieren) en in ons guesthouse een vroeg diner besteld (we hadden niet gelunched door het stappen en we hadden wat honger gekregen). Daar ze in ons guesthouse ook kooklessen geven, verwachtten we een excellent stukje eten, en dat kregen we ook! Een heerlijke rice & curry die we volledig hebben opgesmikkeld (normaal krijg je je eten hier gewoonweg niet op, zo veel is er altijd).
Daarna nog iets gaan drinken in de “nescoffee”, een bar met gezellig terrasje en tv waar de hele dag cricket (de nationale sport hier, oersaai) opstaat, maar lekker laidback.
Vanavond nog wel wat snacks nuttigen in de vorm van lokale lekkernijen om de munchies tegen te gaan :-), dit blogje uittikken, fotootjes bekijken en boekje lezen.... Mijn e-reader die ik voor dit soort reizen gekocht heb, bevalt me trouwens prima!

Zo, dit was het dan weer voor vandaag, morgen een waarschijnlijk lange dag, want we hebben wat afstand te overbruggen, we gaan namelijk naar de kust, om die volledig af te reizen tot Colombo...

Thee-plukster onderweg naar Little Adams Peak

Vergezicht onderweg naar Little Adams Peak

Joke ziet het nog helemaal zitten

View van Little Adams Peak

Made it to the top!

Hagedisje onderweg....

Back in the village we love so much!

Middag in Ella...

Rawana Falls (check de mensen om de hoogte te kunnen inschatten)

Een van de Buddha's in the rock temple....

boven op Little Adams Peak

guesthouse:

zelfde als gisteren.... toppie!

Foods & drink:

Curd shop serveert niet meer het goedkoopste ontbijt zoals gezegd in de Lonely planet!

Ella Holiday Inn maakt de lekkerste rice & curry die we tot dusver gegeten hebben!

Ga een biertje drinken in de Nescoffeeshop, lekker relax op de tonen van Bob Marley en als snackje is de cheeseburger of een pizza'tje aan te raden!

SRI LANKA 2011 (Ella)

Vanmorgen redelijk vroeg uit de veren om naar het station van Nuwara Eliya (is eigenlijk in een naburig dorp een 10-tal kilometer verderop) te vertrekken. We wisten ook niet precies wanneer er een trein was, dus het was boodschap om zo vroeg mogelijk in het station te zijn om info te vragen en tickets te kopen.
Bij het ontbijt kwam de 10% taks van gisteren weer ter sprake, maar ik hield voet bij stuk en weigerde te betalen.  Dus is het zo gebleven...
We hebben een taxi naar het station gedeeld met nederlanders en voor 300 rupies waren we netjes aan de poort afgezet :-)  De trein vertrok om 9u30 dus we waren keurig op tijd en konden zonder probleem een zitje aan het open raam bemachtigen...
De treinreis was prachtig!  De trein reed heel traag en de deuren bleven open, dus je kon makkelijk buiten leunen om foto's te maken.  We hebben wel enkele keren geruime tijd stilgestaan bij stations, dus daar kon je op uw gemak rondlopen en alles bekijken.
Je komt van 2000 meter hoogte naar beneden in een 5-tal uur en krijgt prachtige vergezichten voorgeschoteld, bergen, thee plantages, etc.... en alle mensen blijven staan om vriendelijk naar de trein te zwaaien!  Heel leuk allemaal.

Eenmaal aangekomen in het station van Ella (de temperatuur was terug opgelopen boven de 30 graden, en fleecke hadden we nu niet meer nodig), was het kwestie van een guesthouse te vinden.... ALLES VOLZET!
Niet te verwonderen eigenlijk, Ella is een piepklein dorpje tussen de heuvels in en alles is hier zoals het moet zijn!  Laid back, terrasjes, restaurantjes, etc...  Dus iedereen blijft hier hangen :-)
Alle budget guesthouses waren hopeloos, wij liepen daar maar te sakkeren met onze rugzakken in die brandende hitte, bergop, bergaf....  Uiteindelijk is Joke iets blijven drinken ergens en ben ik wat guesthouses langsgelopen.  En ja, ten allerlaatste eentje boven onze klasse gevonden, maar kom, we hebben onszelf een threat gegeven...een 1000tal  rupies boven het budget, maar wel een superleuke kamer!  Kingsize bed, terras op de straatkant, free wifi, alles erop en eraan!  En ineens 2 nachten geboekt, want hierna zoeken we naar de kust te trekken, en dat is een flink eind, zal een lange rit worden...

Voor de rest van de middag niets gedaan, nada, rien!   Gewoon blogje bijgewerkt op het terras, en dan de straat (die een 200meter lang is) afgewandeld, een leuk terrasje gezocht, mojitto gedronken, lekker laid back, genieten!!!
Vanavond in het dream cafe gaan dineren, super gezellig terras/tuin maar aanschuiven om hier binnen te geraken, en bestellen....gelukkig hebben we hier lekker veel tijd!
Straks genieten van onze ruime mooie kamer, en morgen weer vroeg uit de veren voor een wandeling naar "little adams peak", de rest van de dag zien we dan wel...

 Treinstation Nuwara Eliya

Reizen met de trein in Sri Lanka

Zicht vanuit de trein

Instappen in een van de vele stations

Soms ook wachten in een van de stations...

Soms geraakt de trein een beetje vol....

Vrolijk wuivende mensen onderweg....

Joke op het balkon van ons guesthouse "grand luxe"

Lekker genieten van een glaasje gerstennat op een terrasje....

Joke waagt zich aan een lokale specialiteit

guesthouse:

Ella Holiday Inn  (heel mooie kamer zonder veel poespas, wel internet!)

food & drink:

Nescoffee (free wifi, lekkere cheeseburgers en pizza's)

Dream café (free wifi, gezellig zitten, maar zeer trage bediening!)

Probeer gewoon eens een rotti aan een rottikraampje, héérlijk!

SRI LANKA 2011 (Nuwara Eliya)

Vanmorgen vroeg vertrokken uit onze budget guesthouse in Kandy om zo snel mogelijk een bus te zoeken naar Nuwara Eliya, en liefst een directe verbinding. Dat was geen enkel probleem, een tuk-tuk chauffeur aangesproken voor de guesthouse en die bracht ons zonder probleem naar het juiste busstation en naar de goede bus (want op die busstations, dat is daar een wir war van komen en gaan van verschillende soorten bussen, die chauffeurs schreeuwen uit naar waar ze rijden om zo veel mogelijk klanten op hun bus te krijgen, maar wij verstaan daar natuurlijk geen jota van). Een plaatsje extra gekocht om onze rugzakken te zetten en daar gingen we!! Van de drukke stad terug naar iets rustiger oorden, de bergen! De busschauffeur reed (naar goede gewoonte) alsof de duivel hem op de hielen zat (af- en opstappen gebeurt terwijl de bus gewoon trager gaat rijden), hij laveerde tussen het verkeer door de bergen in met ware doodsverachting maar blijkbaar vindt iedereen dat hier normaal want niemand scheen er zich ook maar iets van aan te trekken.

Het klimmen duurde letterlijk uren, en de uitzichten waren adembenemend, thee-plantages en jungle wisselden elkaar af...that's more our cup of tea!! ,-)

Rond de middag kwamen we aan in Nuwara Eliya en een tuk-tuk vinden was ook nu geen probleem! Toeristen zijn hier heel zeldzaam, en dus vliegen de tuk tuk chauffeurs als een zwerm vliegen op ons af... We hadden een budget guesthouse in de lonely planet aangestipt dus vroegen we de brave man ons daar naartoe te brengen, “no problem sir! You look at room, I wait”.

Eens ginder bleek dat die lyrische omschrijving in de lonely planet niet altijd even accuraat is... wat een dumpster was me dat! En daar vroegen ze dan 3000 rupies voor! De chauffeur wist natuurlijk zelf ook wel een guesthouse zijn (weten ze dat niet allemaal??), dus hij bracht ons ook daar naartoe. Het bleek een degelijke guesthouse te zijn, geheel in koloniale stijl (waarvoor de streek hier gekend is), we namen een iets duurdere kamer met haardvuur in de kamer en ruime badkamer voor 1000 rupies extra (zo'n 6 euro). Snel even onze vuile was in het bad uitgewassen en te drogen gehangen en dan maar hopen dat die morgenvroeg droog is om te vertrekken...
Niet zo'n evidente vraag gezien het klimaat hier, we zitten hier op 2000meter hoogte, in de wolken...dus alles is hier koud en vochtig. Onze fleece komt uit de rugzak :-)

Net aan de ingang van het stadje was er zowaar een pub, men waarschuwt wel aan solo reizende vrouwen om hier niet alleen binnen te gaan....maar we wilden toch eens kijken....een pub in Sri Lanka was tot op heden heeeeel zeldzaam, en hij zou ook laat openblijven....

Het was een soort garage waar bamboo was voorgespannen en waarachter allemaal tafels stonden waar je iets kon drinken. De hele “kroeg” (het was toch een heel duister gedoe) zat vol met mannen van iets minder fris allooi... Iedereen dronk er inderdaad bier, en dit aan een hels tempo! Ik zou het inderdaad niet aanraden om als vrouw alleen hier binnen te komen.... Ik moest naar het toilet maar durfde het niet aan om Jo hier alleen te laten zitten....maar bier hadden ze! Veel soorten, maar enkel bier...Jo vroeg een cola, en dat was er niet, ze moesten er eentje gaan kopen in een winkeltje verderop... Enfin, na enkele biertjes zijn we dan maar terug vertrokken. Gedurende de hele tijd waren alle ogen (en dat waren er nogal wat) op ons gericht....beetje creepy toch...

We zijn dan het stadje ingetrokken om iets te eten, en we hebben terug een tip van de lonely planet gevolgd....sjonge jonge, niet te vreten!! De rijst stonk en nadat ik er de bijgeleverde kruiden door had gemengd was het zo pikant dat mijn maag in vuur en vlam stond! Eens beneden zagen we dat de tip van de lonely planet eigenlijk ging over de bakery onder het restaurant...duh!!

Het restaurant lag vlakbij het busstation, waar we een bus namen naar een thee-plantage voor een bezoekje. Zeeeeer de moeite waard, tours vragen hier een pak geld voor, maar wij betaalden 25 rupie voor de bus en het bezoek en rondleiding was gratis!!

Hebben een verhelderende uitleg gekregen over de soorten thee en kochten wat souvenirs voor de mensen thuis, echte single blend highland thee!!

De bus terug genomen naar de stad om op zoek te gaan naar een geschikte plaats om te eten en misschien zelfs iets te drinken!!

Drinken vinden we in het “Grand Hotel” een super sjieke bedoening, waar ze ons via de dienstingang in het cafe loodsen :-) We waren duidelijk under-dressed om zichtbaar voor de andere gasten door de lobby van het hotel voorbij te lopen :-)
Het was eigenlijk ook niet echt de moeite, het was duur en heel afstandelijk! Om te eten hebben we een lonely planet tip gevolgd, een indisch restaurant waar het aanschuiven was om binnen te geraken!! Duidelijk allemaal mensen met een lonely planet, allemaal toeristen uit de wijde omgeving kwamen hier eten!! Sjonge jonge, en eigenlijk de moeite van het wachten niet waard, het was een gewoon indisch restaurant, niet super super.... maar lekker.

Bij terugkomst in het guesthouse hoorden we mensen argumenteren over de prijs! Blijkbaar moeten er nog taksen bij komen...daarom hebben we maar besloten om direct te betalen. En inderdaad er kwam nog 10% tax bij...die ik pertinent weigerde te betalen...ongetwijfeld krijgt dit morgenvroeg nog een staartje bij het ontbijt als de baas terug is.... we zien wel....

Thee plantages in de bergen, net onder het wolkendek

Free thee, 't is wel niet lekker, maar wel gratis!

Joke vind thee geweldig!!

Na kuifje in Tibet, nu Joke in de bergen!

The finest tea leaves in the world!!

Altijd druk bij het busstation van Nuwara Eliya

guesthouse:

The Trevene ( héle mooie kamer in koloniale stijl, tegen betaling kan je de open haard aan laten steken. let wel op, vraag propere handdoeken en je hebt niet altijd warm water. Bij de kamerprijs moet je nog 10% tax rekenen)

Food & drink:

The Pub is een donkere kroeg, met heel goedkoop bier en goedkope snacks

Da Silva Food centre is aan te raden als je daarna een dag of drie op de pot wil!

De bakkerij eronder heeft wel heerlijke worstenbroodjes en chocoladecake!

Grand Indian is zeer druk, cool, maar serveert een eerlijke maaltijd.

Een lekkere thee in de cafetaria van Labookellie Tea Factory en bestel er een stuk chocoladecake bij!!!!

SRI LANKA 2011 (Kandy)

Deze morgen opgestaan met een vrij gevoel! Zelf beslissen wat we vandaag gaan doen.... en zelf alles regelen.... Joehoe!

Om zes uur opgestaan in ons guesthouse in Sigriya en ons meteen naar de Leeuwenrots laten brengen. We waren er vroeg genoeg bij om het zonneke voor te zijn en ook alle medeklimmers.... de hele rots voor ons alleen. Om en bij de 2000 trappen omhoog geklommen om daar te genieten van een overweldigend uitzicht!!! Prachtig gewoon! Het was onderweg wel af en toe puffen, maar de aapjes die vrolijk mee huppelden maakten de wandeling nog eens zo aangenaam. Daarna een Tuk-Tuk terug genomen (hebben er eentje laten stoppen toen we al terug aan het wandelen waren) om te genieten van ons ontbijt.

Dambulla is de volgende bestemming voor vandaag en daar gaan we ook weer met de Tuk-Tuk naartoe. Valiezen en alles derop en rijden maar. Onze chauffeur was zelfs zo vriendelijk om op onze zakken te letten terwijl wij de tempelgrotten gingen bezichtigen. Het moet gezegd... weer een serieuze beklimming. Mooie uitzichten, leuke aapjes, maar de grotten zijn niet echt overweldigend.

We hebben even getwijfeld om in Dambulla te overnachten, maar dat was voor we daar waren. Eerlijk gezegd is het stadje meer een knooppunt van allerlei wegen en heeft het niet echt iets aantrekkelijk. Dus meteen de bus op naar Kandy. En dan echt wel meteen... terwijl we op de Tuk-Tuk zaten, liet onze chauffeur de bus nog stoppen zodat we er nog snel bij op konden. Geen minuutje tijd verloren!

Voor een appel en een ei staan we een uur later in Kandy. Ondanks alle waarschuwingen dat we hier geen slaapplaats gingen vinden wegens “de parade van de heilige tand van boeddha”, bleek het eerste guesthouse dat we binnenwipten leeg te zijn. Meteen slaapplaats. Niet veel zaaks, maar voor één nacht voldoet het.

Kandy is druk!!!!!!! Grotendeels zal dit te wijten zijn aan de festiviteit van vandaag, (heel Sri Lanka is hier om naar die tand te komen kijken, het evenement van het jaar!) het is hier over de koppen lopen. Mensen zitten hier uren op voorhand op straat te wachten. Plastieken zakken om op te zitten worden in alle kleurtjes verkocht en voor de mensen (lees toeristen) met een grotere portomonnee zijn er stoelen beschikbaar. Wij besluiten eerst iets te gaan drinken en later gewoon terug te komen op staand een glimp op te vangen van het hele gebeuren.

Een gezellig terrasje moet je in de heilige stad niet echt gaan zoeken en met dat tandgedoe kan je hier de volgende tien dagen enkel sapjes krijgen. Alcohol uit den boze!!!

THE PUB is een restaurantje boven The Bake House en dat heeft nog een gezellig balkon, dus daar hebben we onze avond versleten, met limoensapjes en een heerlijke maaltijd. Carl heeft hier de lekkerste pepersaus ever gegeten zegt hij. De onvriendelijke bediening moet je er hier wel bijnemen.

Tuurlijk gaan ook wij, samen met zovele Sri Lankezen (toeristen zie je hier weinig) kijken naar de parade. Indrukwekkend met veel vuur, dans en overbelichte olifanten (ocharme de beestjes). Heel leuk om naar te kijken, maar halverwege heb je het wel gezien. De zelfde stoet komt elke keer weer voorbij, maar elke keer in één van de andere vijf kleuren van de boeddhistische vlag. (Wit, geel, blauw, rood en oranje) Bij het kleurtje rood houden wij het voor bekeken en keren we moe en voldaan terug naar ons bed. Voor de eerste keer komen de slaapzakken (lakens weliswaar) die we meer dan een jaar geleden gekocht hebben van pas. Want het bed is nogal groezelig en we hebben zelfs geen lakens gekregen hier! Maar vandaag hebben we gereisd op onze manier en ons tempo en daar zijn wij alleen maar blij om. Kandy houden we morgen voor bekeken en we trekken de bergen in!

Daar ligt hij dan in het ochtendgloren...the lion rock

Na het eerste stuk zit de moed er nog volop in!!

Het laatste stuk....bijna boven!

Een bewoner onderweg....

Boven! Wat een uitzicht!

Da's wat anders dan het eerste stuk!!

I've made it!

Bij de cave tempels van Dambula

Joke voor de verandering eens bij een groooote Buddha! Dambula

Vanuit een propvolle bus bij het binnenrijden van Kandy

Toch een terrasje gevonden in the sacred city!! (wel geen bier, maar limoensapje)

De parade in Kandy

bewoners van de Leeuwenrots

de Perera

guesthouse:

Prasanna Village Inn (budgetkamer, netheid laat te wensen over en breng je eigen laken mee!)

Food & drink:

The PUB serveert een heerlijke beersteak met pepersaus en lekkere appetizers op een gezellig balkon

KFC altijd goed voor een bakje chicken popcorn!

SRI LANKA 2011 (Sigiriya)

Pffft stressy dagje voor ons vandaag! We hadden dus geheel uitzonderlijk een chauffeur genomen omdat we toch bepaalde zaken onderweg wouden bezoeken en dat dit makkelijker was met de rugzakken en zo. Maar reeds na een uur waren al beiden ongemakkelijk... die chauffeur brengt ons telkens naar de dingen die hij aanbeveelt (waar hij waarschijnlijk commissie krijg) of waar de toeristen normaal naartoe gaan. We wilden naar een lokale bakkerij, hij brengt ons naar een iets meer upscale winkeltje waar ze iets sjiekere (weliswaar ook lekkere) produkten verkopen...

Nu ja, uiteindelijk zijn we dan wel zoals gepland de 2de stop in de “golden triangle” gaan bezoeken, de ruïnes van Pollonawura. En dat was zeker en vast de moeite!! Veel interessanter dan de oude stad die we gisteren hadden bezocht. Maar het was warm!! Pokkeheet!! Potverdorie, je moet daar altijd je schoenen uittrekken om een heiligdom te betreden, en dat zand was heet!! Niet te geloven, ge kon er eieren op bakken, letterlijk! Na de hele voormiddag rond te hossen op dat domein, terug naar de chauffeur die netjes op ons wachtte en ons naar een drankstandje van een vriend wou leiden....niet dus! We gingen er net naast bij mensen die helemaal niets verkochten! :-)
Daarna reed hij naar een restaurant/verhuurbedrijf voor onze safari in het nationale park Minneriya (je bent verplicht met een gids en jeep te gaan)... Daar werd ons niets gevraagd, eten voorgeschoteld (eten wat er was) en dan werd gevraagd of we ook het park in wilden... De chauffeur was weg, dus daar zaten we dan! We hadden niet veel keuze dan deze safari te nemen (zonder te weten hoeveel het zou kosten bij een andere jeep driver, die stonden met massa's aan de ingang van het park te wachten). Ik wou dan tegen valavond gaan om ten eerste meer dieren te zien, en ten tweede mooiere foto's te nemen...maar neen het moest nu en dan zijn...
De jeepsafari was min of meer ok, we hebben wel wat dieren gezien (Wilde olifanten, waterbuffels, arenden, schildpadden) maar verschrikkelijk spectaculair was het nu ook weer niet....
Daarna reed die chauffeur ons naar Sigiriya naar het guesthouse waar we nu zitten, ondanks dat wij duidelijk aangaven hier niet te willen blijven, drong hij toch aan de kamer te bekijken en hij wou eventueel nog verder rijden....maar je kent dat dan, dan staan ze daar direct te zagen en toen was voor ons de maat vol! We hebben de kamer dan genomen (hij was proper en niet duur), maar we hebben de chauffeur bedankt voor bewezen diensten! Hij was heel aangeslagen en we hadden het er wel even moeilijk mee, maar het was het beste voor beiden denk ik. De chauffeur vraagt toch voor hier een aanzienlijke som en wij krijgen niet waarvoor wij op reis gaan! We voelden ons precies 2 neckermann toeristen!
Vanaf morgen gaan we terug alleen op pad, zonder driver, met publiek transport, met de hassle, maar met de vrijheid :-) We zien wel waar we geraken :-)
Morgenvroeg gaan we om 7u vertrekken om de Lion Rock te beklimmen, naar het schijnt is het redelijk lastig....we gaan zien :-)
Vanavond geen wifi, maar hopelijk kunnen we morgen terug posten....

PS van Joke:

Na al de troubles die we al hadden, toch mooie dingen gezien.

Nu hebben we echt het gevoel dat de reis begint.... we zijn vanavond vertrokken van het domein van de guesthouse en beginnen wandelen. Onderweg een Tuk-Tuk tegengehouden met een jong manneke erin die het supercool vond om met ons een ritje te doen! Zo stoefen tegen zijn vrienden dat hij deed! :-) Gewoon even de narigheid uit ons lijf laten waaien en een ritje gedaan naar nergens, want we moesten op tijd terug zijn. Bij valavond wordt het hier gevaarlijk op straat, omdat de olifanten dan op pad gaan :-)

Deze avond een heerlijke fish&Chips gegeten, even iets anders dan de rice&curry en een fris biertje gedronken. Straks nog even chillen op ons terras en dan bedje in zodat we fris zijn morgen voor de klim.... hoewel zonder airco op de kamer ???? We zien wel! Voor ons is er alleszins een last van onze schouders gevallen en morgen begint het reizen met bussen, zware zakken, tuk-tuks, zoeken, wachten, vloeken..... maar we doen het dan op onze manier. Zei er ooit eens geen grote meneer...” I did it my way”????   

Onderweg...Joke voor een groooote buddha!

Oude stad van Polonnaruwa

Ik moest en zou mijn coconut helemaal leegeten!!

Joke voor een nog groooooootere Buddha

Joke bij de aapjes in Polonnaruwa

Het hoofd van een liggende Buddha

Olifant in Minneriya

guesthouse:

Globetrotter tourist inn (basic kamer, voor airco betaal je bij)

Food & drink:

de globetrotter serveert lekker eten en een ontbijt met een eitje

SRI LANKA 2011 (Anuradhapura)

Vanmorgen zijn we om 7u opgestaan, om na een kopje koffie te vertrekken naar de oude stad van Anaradhapura. Dit is een soort tempelcomplex eigenlijk dat ze graag vergelijken met de tempels in Ankor (Cambodia), ik ben daar ook geweest en kan wel zeggen dat deze vergelijking geen steek houd. Hier gaat het meer over restanten van temples waar je amper nog de fundamenten ziet en hier en daar een herbouwde stupa.... We zijn ginder ook fallicant in de fout gelopen door een gids te nemen (ongevraagd maar toch...) Die kerel loopt de ganse tijd langs u, en laat je geen enkel ogenblik met rust....vrij vervelend en eigenlijk ook waarom ik niet graag een tour boek.... Wij willen alles op eigen tempo doen, en niet lastig gevallen worden door iemand... Nu ja, dat is dan het nadeel van in een streek te gaan waar geen toeristen komen (we zagen er hier zeer weinig, heel af en toe zien we eens een koppel lopen, maar dat is dan ook alles). Daarna tussen 12 en 15u zijn we terug naar de guesthouse geweest om te rusten (Sri Lanka is op dat ogenblik gewoonweg te heet om rond te lopen).  In deze lunchpauze zijn we naar het enige restaurant in het stadje geweest om eens te gaan proeven :-)  Het stelde wel niet al te veel voor, het geleek eigenlijk meer op een refter van een hospitaal of zo....gezelligheid : 0 :-)  Maar het eten was er wel lekker :-)

In de namiddag zijn we dan met de tuk-tuk naar Mihintale geweest.  Onderweg liet de chauffeur ons wel de mooiste plekjes zien om foto's te nemen of even van het uitzicht te genieten, heerlijk.

Eens ginder hebben we de toch van 1890 stappen aangevat naar boven, waar een grote stuba (wat anders) of een tempel en een buddha beeld stonden.  De weg was voor ons toeristen wel hillarisch omdat die vol apen zit :-)  De locals hadden geen idee waarom we zo veel plezier hadden met die voor hen vervelende beesten :-)
Eens boven was het uitzicht ronduit schitterend, en heel zeker de moeite waard, veel meer dan het tempelcomplex van de voormiddag (die veel meer kostte).   Al bij al een heel geslaagde dag!  

Mede doordat we in de namiddag de gidsen (die ons met pakken komen bestoken) van ons lijf hebben weten te houden!

Het ritje met de tuktuk terug was heerlijk, een lekker zuchtje koele en ondertussen genieten van het uitzicht.  Tegen de avond als het donker wordt, zo rond 19u, beginnen de mensen buiten hun huisjes langs de straat te koken en te eten bij hun kleine lampjes en vuurtjes.  Als we dan daar voorbij reden, komen al die geuren en beelden langs...altijd een leuke ervaring die wij als vakantie-gevoel-geur omschrijven :-)

Eens terug in de guesthouse een prijs afgesproken met de chauffeur om ons morgen naar de plekken te brengen waar we naartoe willen.  De streek is moeilijk te bereizen met een rugzak omdat je verschillende tochten onderweg moet doen, als je de bus neemt, zit je altijd met je bagage verveeld.  Nu kunnen we de zakken in de wagen laten terwijl we tochtjes doen, en wacht de chauffeur ons op (hopen we :-) ).

Daarna heeft jawel Kirsten van Studio Brussel gebeld!!  Joke was wat zenuwachtig om op te nemen maar ze bracht het er schitterend vanaf!!  Hopelijk heeft iemand dit kunnen opnemen voor ons in MP3 :-)

Voor de rest van de avond lekker genieten in de tuin met Lion beer en heerlijke gerechten!!   Vakantie!!!

Tot morgen!!

Een zeldzame foto van ons samen genomen door de "gids"

Tempelcomplex stuba

Zicht op centrum Anaradhapura

Zicht op de tuin van ons guesthouse 

Joke is de aapjes aan het voederen onderweg in Mihintale

Zicht bovenop Mihintale

De grote witte buddha in Mihintale

guesthouse:

Milano tourist rest (zelfde als gisteren)

Food & drink:


Casserole serveert voornamelijk chinees eten, maar in een zeer ongezellig kader. Het bakkerijtje eronder is gezelliger!
Walkers is ideaal om een ontbijtje mee te pikken voor onderweg.

SRI LANKA 2011 (Anuradhapura)

Vandaag een heeeeeeeeeeeeeeel vermoeiende dag gehad. Na 4 dagen Suikerrock (waar ik iedere dag na 3 – 4 's nachts in bed ben gekropen) kruipt de vermoeidheid verschrikkelijk in de kleren.
De hele (voor ons) nacht gevlogen, en vermoeiende vluchten, daarna nog 6 uur in een gammel busje (zonder airco) op heeeeeel slechte wegen zitten schudden bij 35°.... Enfin we zijn er geraakt, we zitten nu in het (voor ons) meest noordelijke punt, Anuradhapura! Alles hierna is Tamil gebied, en daar gaan we ons niet in wagen (kwestie van het lot niet te veel te tarten :-) ).

Voor het vertrek hadden we de guesthouse gemaild en gevraagd om een chauffeur te sturen, anders moesten we nog 3 bussen nemen voor we uiteindelijk op de goeie raakten om naar hier te komen.

De chauffeur stond ons keurig op te wachten met onze naam op een bordje (de eerste keer, kinda cool ;-) we felt really important), en we zijn (na eerst wat rupee's te versieren op de luchthaven, want we hadden nada cash mee) direct vertrokken! Heel druk in Colombo! Gelukkig veranderde de scenery snel in groen groen groen :-) That's more how I like it! :-) Om uiteindelijk ettelijke uren later hier terecht te komen. Dus heel veel hebben we aan onze dag niet gehad, we waren moe moe moe maar heel tevreden dat we besloten hadden wat centjes te investeren in een chauffeur.
In de guesthouse zijn we toch enkele uurtjes op ons bed gaan liggen, want het ging echt niet meer... Maar nu zitten we in de tuin (beergarden) van ons hotel een lekker biertje (Lion beer 8,8% en 75 cl each!! grauwl!! mmmmm) te genieten en lekker te bekomen onder de palmbomen :-) Jaaaaa dit is vakantie!! :-) Ik moet eerlijk zijn na 2 biertje begin ik minder en minder last van de warmte te hebben en zelf het moslim-gezang op de achtergrond begint te vervagen (ramadan... en er zijn hier heel wat moslims)...... Ik ga mijn blog notities afsluiten voor vandaag en verder genieten van onze eerste dag hier :-) Straks zal Joke ook nog wel iets intypen :-)

Oh ja : PS: Qatar airlines is geen aanrader hoor! Trage bediening, moeten smeken voor een glaasje water, vuile borden staan 2u!! voor je neus... Overstap in Qatar is HELL!! Traag, sloom, stress, pfft
Van vliegtuig naar terminal is 20 min met een bus door de woestijn, inchecken en.....terug 20 minuten door de woestijn om naar het vliegtuig te gaan dat naast het toestel van aankomst stond! En wetende dat we slechts 50min hadden om over te stappen..... Nee Qatar sucks big time!! Voor de reizigers onder onze blog-lezers....vermijd Qatar als het enigszins kan!

Helaba, Joke hier!

Moe moe moe moe, maar zeker en vast voldaan en blij dat we er eindelijk geraakt zijn. Voor de rest staan er alleen maar mooie dingen op de planning en daar hoort denk ik de volgende dagen een privé chauffeur bij. Diegene die ons komen halen is, is heel vriendelijk en heeft ons al verschillende tips gegeven. Nu nog lekker een hapje eten (dat was op de vluchten ook geen probleem, want naast de onefficiënte bediening, viel daar zeker niet over te klagen) en dan wat slaap inhalen.

Ayubowan!!!!

Joke bij vertrekhal in Starbucks!  

Klaar voor vertrek!

's middags onderweg hapje eten met de chauffeur

Lion beer

"gewone" curryschotel in de tuin van de guesthouse...eten heb je hier nooit tekort! 3€!!

guesthouse:

Milano tourist rest (een basic kamer met airco, maar een gezellige beergarden!)

Food & drink:

Milano tourist rest serveert een lekkere rice & curry